Zagranie ręką w piłce nożnej i inne przewinienia

Zagranie ręką piłkarza przez komentatorów określane jako sksces, naruszenie lub przekroczenie przepisów, przewinienie, aktorstwo lub zagrywka taktyczna.

Obok faulu, czerwonej kartki czy sędziego kalosza prawdopodobnie jeden z najczęściej słyszanych w trakcie meczów piłkarskich okrzyków – „RĘKA!. Zagrania tą częścią ciała bywają rzeczą mocno dyskusyjną. A skoro ręka ręce nierówna, to wraz ze Zbigniewem Przesmyckim, szefem Kolegium Sędziów PZPN, postanowiliśmy przeanalizować różnego rodzaju sytuacje, w których do zagrań omawianą kończyną doszło. Kiedy tak naprawdę sędzia ma prawo użyć gwizdka, a kiedy powinien puścić grę dalej?

Zagranie ręką w piłce nożnej i inne przewinienia

Ręka boga czyli nieczyste zagranie Maradony

W 1986 roku ten tunezyjski sędzia prowadził ćwierćfinałowy mecz Anglia-Argentyna. Na zawsze zostanie zapamiętany, jako człowiek, który nie zauważył zagrania ręką w wykonaniu Diego Maradony. Były reprezentant Wysp,John Barnes, grający w tamtym pamiętnym meczu, mówi: „Wyraźnie widzieliśmy, jak zagrał ręką. Nie rozumiemy jak sędzia mógł tego nie zauważyć. Widzieliśmy, że on to zrobił!”

Ali Bennaceur przeniósł odpowiedzialność na swojego bułgarskiego asystenta, mówiąc: „Dla niego to był czysty gol , a nie zagranie ręką. Mój asystent stwierdził, że nie było faulu, więc ja musiałem uznać tę bramkę.”. Maradona określił to zdarzenie mianem ‘ręki boga’. Nic dziwnego, przecież udało mu się
strzelić gola ręką i pozostać niezauważonym. Cztery lata później ‘bóg’ okazał się oburęczny. Tym razem Diego zagrał prawą ręką w meczu przeciwko Rosjanom. Dzięki jego bramce Argentyna wygrała mecz i zakwalifikowała się do
ćwierćfinału, pokonując Związek Radziecki.

Nie należy jednak zapominać, że Maradona, choć jego dwa zagrania ręką były efektowne, potrafił fenomenalnie grać również nogami

Określenie zagrania ręką i zasięgu gry

W rozumieniu przepisów gry pojęcie:
– ręka oznacza całą długość ramienia od palców do końca ramienia przed barkiem,
– w zasięgu gry i równoważne mu odległość zagrywania oznacza odległość zawodnika od piłki nie większą niż dwa metry. – zagranie piłki barkiem nie może być uznane za grę ręką.

Zagranie ręką w piłce nożnej i inne przewinienia

Ocena gry i zagrania ręką zawodnika

  • Kontakt ręki zawodnika z piłką, który nastąpił na skutek świadomego działania tego zawodnika uznaje się za rozmyślne dotknięcie piłki ręką. Ma to miejsce nawet wtedy, gdy ręka ściśle przylega do tułowia zawodnika, lecz nastąpił rozmyślny ruch całego tułowia w kierunku piłki w celu jej zatrzymania lub zmiany kierunku jej lotu.
  • Nieumyślne zetknięcie się piłki z ręką zawodnika względnie jego ręki z piłką – bez świadomego i celowego ruchu ręki – nie podlega karze.
  • Użycie rąk do zasłonięcia twarzy lub innych wrażliwych części ciała przed silnie kopniętą piłką z bliskiej odległości, co uniemożliwia uchylenie się dla uniknięcia uderzenia – nie stanowi naruszenia przepisów gry. Jeżeli jednak kopnięcie piłki miało miejsce ze znacznej odległości, to takie użycie rąk musi być przez sędziego uznane jako rozmyślne zagranie piłki ręką.
  • Rozmyślne dotknięcie piłki ręką we własnym polu karnym przez zawodnika znajdującego się na zewnątrz pola karnego podlega karze rzutu karnego (nie dotyczy bramkarza we własnym polu karnym). Dotknięcie piłki ręką poza własnym polem karnym przez zawodnika znajdującego się wewnątrz pola karnego podlega karze rzutu wolnego bezpośredniego. Miejscem przewinienia jest miejsce kontaktu ręki z piłką, nie zaś miejsce, w którym znajdował się zawodnik w chwili popełnienia przewinienia.
  • Łączenie ramion w tak zwany łańcuch w murze przy wykonywaniu rzutu wolnego jest rozmyślnym działaniem zawodników, zmierzającym do zatrzymania piłki ręką. Jeżeli z wykonanego rzutu wolnego piłka uderzy w jakąkolwiek część ręki tworzącej łańcuch – sędzia musi zarządzić rzut wolny bezpośredni, względnie rzut karny, w zależności od miejsca przewinienia.
  • Rozmyślne zagranie piłki ręką celem przerwania akcji zaczepnej w sytuacji korzystnej dla przeciwnika, należy oceniać jako niesportowe zachowanie i karać napomnieniem – żółtą kartką, niezależnie od kary zespołowej i tego, gdzie miało to miejsce.
  • Identycznie: należy oceniać i karać różnego rodzaju akcje ratunkowe jak zatrzymywanie przeciwnika rękami, podstawienie nogi itp.

„Rzut karny za zagranie piłki ręką zarządza się, jeżeli zawodnik we własnym polu karnym rozmyślnie dotyka piłki ręką. Tu rodzą się dwa pytania, budzące wątpliwości – co to znaczy „we własnym polu karnym” oraz co oznacza „rozmyślnie”.

Zagranie ręką w piłce nożnej i inne przewinienia

Zdefiniujmy je po kolei. W przypadku zagrania piłki ręką „we własnym polu karnym” oznacza miejsce kontaktu piłki z ręką zawodnika, a nie miejsce w którym stał zawodnik kiedy dotknął piłki ręką. To znaczy, zawodnik stojący w polu karnym dotykający ręką piłkę znajdującą się przed polem karnym zostanie ukarany rzutem wolnym bezpośrednim z miejsca w którym znajdowała się piłka. Analogicznie, zawodnik stojący poza polem karnym dotykający ręką piłkę znajdującą się w jego polu karnym zostanie ukarany rzutem karnym.

Rozmyślne zagranie piłki ręką przepisy definiują

Jako kontakt ręki zawodnika z piłką, który nastąpił na skutek świadomego działania tego zawodnika. Ma to miejsce nawet wtedy, gdy ręka ściśle przylega do tułowia zawodnika, lecz nastąpił rozmyślny ruch całego tułowia w kierunku piłki w celu jej zatrzymania lub zmiany kierunku jej lotu. W związku z tym nieumyślne zetknięcie się piłki z ręką zawodnika, względnie jego ręki z piłką – bez świadomego i celowego ruchu ręki – nie podlega karze. Użycie rąk do zasłonięcia twarzy lub innych wrażliwych części ciała, przed silnie kopniętą piłką z bliskiej odległości, co uniemożliwia uchylenie się dla uniknięcia uderzenia – nie stanowi naruszenia przepisów gry. Jeżeli jednak kopnięcie piłki miało miejsce ze znacznej odległości, to takie użycie rąk musi być przez sędziego uznane jako rozmyślne zagranie piłki ręką.

Ochraniacz traktowany jest w myśl przepisów jako przedłużenie ręki. To znaczy, że jeśli zawodnik, inny niż bramkarz, stojąc i trzymając ochraniacz we własnym polu karnym, uderza nim w piłkę w celu uniemożliwienia zdobycia bramki, to sędzia podyktuje rzut karny i wykluczy winnego zawodnika za uniemożliwienie zdobycia bramki. Jeżeli w powyższej sytuacji tym zawodnikiem jest bramkarz, sędzia grę wznowi rzutem wolnym pośrednim i udzieli napomnienia (żółta kartka) bramkarzowi za niesportowe zachowanie.

 

Ceniony sędzia ekstraklasowy Paweł Pskit opisuje pułapki w przepisach o zagraniu ręką.

Dlaczego zwykle przy okazji zagrania ręką w polu karnym piłkarze, kibice i eksperci mają rozbieżne zdania co do tego, czy należał się rzut karny czy nie? Przepis o zagraniu ręką jest wyjątkowy, to jedyne przewinienie, przy którym sędzia ma brać pod uwagę celowość i rozmyślność działania zawodnika. Przy innych zdarzeniach arbiter ocenia to, co widzi czyli skutek. Przy zagraniu ręką musi wziąć jeszcze pod uwagę, jaka była intencja. Dlatego też o ocenie decyduje odczucie sędziego, które jest subiektywne i stąd trudność wyciągnięcia słusznych wniosków. A przerywanie gry za każdy kontakt piłki z ręką byłoby niezgodne z duchem sportu.

Dlaczego arbitrom zdarza się nie zauważyć zagrania ręką?

Wiele zależy od ich ustawienia na boisku. Główny nie jest w stanie wszystkiego objąć wzrokiem i skutkuje to często brakiem reakcji. Dodatkowo na chwilę może również zawahać się asystent, który przede wszystkim zajęty jest oceną spalonego. Mijają dwie sekundy i nic już się nie da zrobić.

 

Co ciekawe, nawet kiedy zawodnik niechcący odbije piłkę ręką, jest bardziej świadomy tego, że przewinił i może być za to ukarany.
Kontrowersje wzbudza interpretacja tego zagrania. Kiedy jest celowe, a kiedy zawodnik robi to nieświadomie, albo kiedy nie ma szans, aby uniknąć dotknięcia piłki ręką? Sprawę wyjaśni sędzia Paweł Pskit.

Zagranie ręką w piłce nożnej i inne przewinienia
4.9 (98.05%) 113 votes

Comments are closed.